Boks

20 najlepszych polskich pięściarzy wg. „Przeglądu Sportowego”

„Przegląd Sportowy” sporządził własną listę najwybitniejszych pięsciarzy z naszego kraju. Naturalnie u szczytu listy znajdują się zawodnicy którzy w zawodowej karierzę byli posiadaczami pasów mistrzowskich, ale takżę i tacy, którzy jeszczę na taką szanse czekają. Oto cała lista :

„Przegląd Sportowy”  sporządził własną listę najwybitniejszych pięsciarzy z naszego kraju. Naturalnie u szczytu listy znajdują się zawodnicy którzy w zawodowej karierzę byli posiadaczami pasów mistrzowskich, ale takżę i tacy, którzy jeszczę na taką szanse czekają. Oto cała lista :

 

1. DARIUSZ MICHALCZEWSKI – waga półciężka. 
Bilans: wygrane 48 (38 KO) – remisy 0 – porażki 2 (1 KO)
Dziewiętnaście razy bronił tytułu mistrza świata WBO kategorii półciężkiej. Zdobył też tytuły IBF i WBA oraz WBO w wadze junior ciężkiej. Spotkał się ze wszystkimi najlepszymi poza Royem Jonesem Juniorem. Przez większość kariery występował jako Niemiec.

2. TOMASZ ADAMEK – waga: ciężka
(48-2-0, 29 KO) 
Był mistrzem świata w dwóch kategoriach wagowych. Jako półciężki zdobył pas WBC w 2005 r., pokonując Paula Briggsa, a w wadze junior ciężkiej wywalczył w 2008 r. trofeum federacji IBF, wygrywając ze Stevem Cunninghame’em. W wadze ciężkiej w 2011 r. przegrał walkę o tytuł przez TKO w 10. rundzie z Witalijem Kliczką. Jest notowany w czołówkach rankingów.

3. KRZYSZTOF WłODARCZYK – waga: junior ciężka, 
(47-2-1, 33 KO) 
Zdobywał tytuł mistrza świata IBF, teraz jest czempionem WBC i w czerwcu ma walczyć z Rahimem Czakijewem. Mówi się o nim, że nie jest zbyt efektowny, ale dysponuje silnym uderzeniem. Ma za sobą próbę samobójczą, ale zdołał wrócić do boksu i w pierwszej walce ciężko znokautował Danny’ego Greena.

4. ANDRZEJ GOłOTA – waga: ciężka, 
(41-9-1, 33 KO)
Pewnie najbardziej kontrowersyjne miejsce w rankingu, bo dla wielu to postać numer jeden polskiego boksu w historii. 4 razy walczył o tytuł mistrza świata, był blisko wygranej z Chrisem Byrdem i Johnem Ruizem, ale pasa czempiona nie zdobył. Walki z Lennoksem Lewisem i Lamonem Brewsterem kończył na deskach już w I rundzie. Z Riddickiem Bowe dwukrotnie przegrał przez dyskwalifikację.

5. GRZEGORZ PROKSA – waga: średnia, 
(29-2, 21 KO)
Pokonując Sebastiana Sylvestra, zdobył wielką sympatię kibiców i tytuł mistrza Europy. Walczy efektownie, z opuszczonymi rękoma, choć wielu twierdzi, że jest zbyt nonszalancki w ringu. Próbował zdobyć tytuł mistrza świata, ale Giennadij Gołowkin skutecznie wybił mu to marzenie z głowy.

6. RAFAł JACKIEWICZ – waga: półśrednia, 
(42-11-2, 21 KO)
Na początku przegrał kilka razy, ale później udowodnił, że zasłużył na przydomek „Wojownik”. Był mistrzem Europy. Mógł też zostać mistrzem świata, ale poległ w starciu z Janem Zaveckiem, którego wcześniej pokonał w obronie tytułu mistrza Europy.

7. MATEUSZ MASTERNAK, waga: junior ciężka, 
(30-0, 22 KO)
Jest już mistrzem Europy, ale rywale, z którymi dotąd się mierzył, nie byli z górnej półki. Bokser prowadzony przez Andrzeja Gmitruka ma jednak wielki potencjał. Marzy o starciu z Krzysztofem Włodarczykiem.

8. MAREK PIOTROWSKI – waga: półciężka, 
(21-0, 11 KO)
W 1997 r. miał walczyć z Reggie Johnsonem o mistrzostwo świata IBF. Rok wcześniej zakończył jednak karierę z powodu choroby bokserskiej. Znakomity kick bokser, był mistrzem świata.

9. MACIEJ ZEGAN – waga: lekka, 
(42-6-2, 21 KO)
W 2003 roku w Essen walczył z Arturem Grigorianem o pas mistrza świata WBO w wadze lekkiej. Był zdecydowanie lepszy, ale po raz kolejny okazało się jak trudno wygrać w Niemczech na punkty, bo sędziowie widzieli to inaczej, i Zegan wrócił z niczym. Dla wielu jednak to on został wtedy czempionem.

10. PAWEł KOłODZIEJ – waga: junior ciężka, 
(31-0, 17 KO)
Gdyby nie kontuzja, która przerwała mu karierę na 13 miesięcy, byłby już być może obowiązkowym rywalem czempiona IBF. Bardzo wysoko notowany w rankingach najpoważniejszych federacji. Dysponuje świetnymi warunkami fizycznymi.

11. PRZEMYSłAW SALETA – waga: ciężka, 
(44-7, 22 KO)
Pierwszy polski mistrz Europy. I to w czasach, kiedy ten tytuł był naprawdę coś wart. W rewanżu z Luanem Krasniqim poległ już w pierwszej rundzie. Jeśli przegrywał, to przed czasem.

12. ALBERT SOSNOWSKI- waga: ciężka, 
(47-6-2, 28 KO)
Był mistrzem Europy, a szans na mistrzostwo świata szukał w walce z Witalijem Kliczką. To nie był dobry pomysł.

13. MARIUSZ WACH – waga: ciężka, 
(27-1, 15 KO)
Pokonał kilku niezłych rywali i stanął w ringu z Władymirem Kliczką. W Hamburgu dostał straszne lanie, ale przetrwał do ostatniego gongu. Niestety, później okazało się że Mariusz przyjmował niedozwolone środki dopingujące.

14. ANDRZEJ FONFARA – waga: półciężka, 
(23-2, 13 KO)
Odkąd przeszedł do wagi półciężkiej, bardzo się rozwinął. Wygrał między innymi z Glenem Johnsonem. Wiekowym, ale wciąż twardym rywalem. Boksuje jak dotąd tylko w USA.

15. ALEKSY KUZIEMSKI- waga: półciężka, 
(23-5, 7 KO)
Ostatni polski medalista mistrzostw świata amatorów. Dwukrotnie walczył o tytuł mistrza świata. Nie miał zbyt mocnego uderzenia, ale gwarantował solidny poziom.

16. PAWEł WOLAK – waga: junior średnia, 
(29-2-1, 19 KO)
Nie był wirtuozem techniki, ale serca do walki nikt nie może mu odmówić.

17. PIOTR WILCZEWSKI – waga: super średnia, 
(31-3, 10 KO)
Dość niespodziewanie został mistrzem Europy w 2011 roku. Dzisiaj pracuje jako trener.

18. DAMIAN JONAK – waga: junior średnia, 
(36-0-1, 21 KO)
Åšwietne miejsca w rankingach, brak wielkich walk. Idol śląskiej publiczności.

19. ANDRZEJ WAWRZYK – waga: ciężka, 
(27-0, 13 KO)
Pozycja nieco na wyrost, bo wciąż czekamy na potwierdzenie jego talentu.

20. DAWID KOSTECKI – waga: półciężka, 
(39-1, 25 KO)
Dobrze się zapowiadał, ale obecnie nie walczy – odsiaduje wyrok w więzieniu.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *